Samenvatting Beleggershappening - Maart 2026

Op zaterdag 21 maart hield Value Square haar Investor Meeting naar aanleiding van de 18de editie van de jaarlijkse algemene vergadering van Value Square Fund.

De presentatie schetste eerst het macro-economische decor van 2025, met bijzondere aandacht voor de verschuivende kapitaalstromen tussen regio’s en de sterk uiteenlopende factor-rendementen in Europa en de Verenigde Staten. Europese aandelen kenden recordinstroom: beleggers zochten bewust diversificatie weg van de concentratierisico’s in de grote Amerikaanse indices, waardoor ex‑US en specifiek Europese aandelenblootstelling weer populair werden.

Binnen Europa presteerden klassieke defensieve factoren zoals lage volatiliteit en kwaliteit zwak, terwijl value, momentum, dividenden en aandelen met stevige buybacks de rendementsrangschikking domineerden. Een stijlrotatie ten voordele van waardering en kasstroomgedreven investeringen. Tegelijk zagen we in de VS stevige verschillen tegenover Europa. De VS bleven in 2025 een markt die sterk gestuurd blijft door een beperkt aantal megacaps en door het narratief rond artificiële intelligentie.

Daarop inzoomend werd de macro-economische context verder uitgewerkt via rente- en wisselkoersen: de EUR/USD‑bewegingen in 2025 vielen grotendeels te verklaren door het reële renteverschil tussen Duitsland en de VS, wat onderstreept hoe belangrijk divergente monetaire beleidslijnen blijven voor valuta’s en kapitaalstromen.

In Japan kwamen meerdere structurele breuklijnen samen: een verouderende en krimpende bevolking, stijgende prijzen na decennia van desinflatie leidden tot beleidskeuzes zoals de tijdelijke schorsing van de 8% consumptiebelasting op voeding om de koopkracht te ondersteunen. Tegelijk illustreerde de prijsgeschiedenis van basisproducten zoals rijst hoe uitzonderlijk de recente inflatiepiek is in een land dat lang met deflatiedruk kampte. Japan speelt ook een sleutelrol in het mondiale financiële systeem via zijn grote positie in Amerikaans staatspapier – goed voor ongeveer 13% van alle buitenlandse houders – waardoor wijzigingen in Japans beleid of wisselkoers zowel voor de yen als voor de vraag naar US Treasuries relevant zijn.

In bredere zin werd benadrukt dat beleggers wereldwijd best de ontwikkelingen rond olie- en gasprijzen, inflatie, reële rentevoeten in Duitsland en de VS, en de stand van de arbeidsmarkt in de gaten houden. Omdat net die variabelen rechtstreeks doorwerken in bouwactiviteit, investeringen, vastgoed en de waardering van risicodragende activa.

Een centraal thema was de rol van AI in de economie en op de markten. Ondanks krantenkoppen over een mogelijke “AI‑zeepbel” trokken technologie‑ETF’s in 2025 hun hoogste instroom ooit aan, waarbij de geografische spreiding van de AI‑ en tech‑blootstelling sterk verbreedde: niet langer uitsluitend de VS, maar ook China, Hongkong en wereldwijde mandaten werden belangrijke bestemmingen voor kapitaal.

Tegelijk werd een meer genuanceerde vraag gesteld: is er echt sprake van één grote AI‑zeepbel, of eerder van selectieve overwaardering bij bepaalde winnaars, terwijl de winstgroei van een aantal megacap‑AI‑bedrijven de hoge waarderingen deels onderbouwt? Vanuit macro‑oogpunt werd gewezen op een mogelijke negatieve feedbackloop op de arbeidsmarkt: bedrijven investeren in AI en automatisering om marges te beschermen, ontslaan personeel, herinvesteren de besparingen in nog meer AI‑capaciteit, waarbij de afnemende werkgelegenheid de koopkracht onder druk zet, wat opnieuw kostenbesparingen en jobverlies uitlokt.

Deze “witteboorden‑erosie” treft vooral de hoger opgeleide middenklasse in sectoren als SaaS (Software as a Service), finance en productmanagement.

In de aandelenmarkten vertaalt deze dynamiek zich in een duidelijke stijlverschuiving die in de presentatie werd samengevat als de “HALO‑trade” (Heavy Assets, Low Obsolescence). Na vijftien jaar waarin “asset‑light” het ideale businessmodel was, trekken beleggers nu weg van software‑modellen die potentieel door een AI‑plugin kunnen worden vervangen en verschuiven ze naar bedrijven met zware fysieke activa en een lage kans op technologische veroudering.

Naast het macro- en marktverhaal ging de presentatie ook in op hoe Value Square zelf AI inzet in het beleggingsproces. Er werd een intern AI‑model toegelicht en een eigen AI‑orkestrator, “Armand PINS”, die toelaat om geautomatiseerd en flexibel bedrijfsnota’s te genereren. Concreet kan het systeem een jaarrekening doorzoeken, de balans, resultatenrekening en cashflow van de laatste drie jaar extraheren, via het internet verwachtingen voor het volgende jaar ophalen, een financiële analyse bouwen en hieruit een synthetische conclusie formuleren in een leesbaar document.

De boodschap naar klanten was dat AI, mits correcte databronnen en goede orkestratie, een krachtige manier is om enorme informatievolumes te verwerken en fundamentele analyse minstens even goed – en vaak sneller – te doen dan mensen, maar dat het tegelijk zeer moeilijk blijft om duurzame AI‑applicaties te bouwen gezien de snelheid waarmee de onderliggende technologie evolueert en de opkomst van goedkope, lokaal aanpasbare modellen (onder meer uit China).

Tot slot werd het macroplaatje opnieuw samengebracht in de context van inflatie, rente en vooruitzichten. Via inflatieswaps (2‑5‑10 jaar), beleidsrentes van de Fed en andere centrale banken, en de ontwikkeling van de arbeidsmarkt werd getoond hoe de markt vandaag toekomstige inflatie en monetair beleid prijst. Deze parameters bepalen in grote mate de discountfactor voor toekomstige winsten, de kredietvoorwaarden voor bedrijven en huishoudens, en dus de houdbaarheid van zowel waarderingen als schuldenniveaus.

De kernboodschap van de presentatie was dat we in een wereld leven waarin AI, demografie, geopolitiek en monetaire politiek meer en meer met elkaar verweven zijn. Beleggers doen er daarom goed aan tegelijk oog te hebben voor macro‑signalen (inflatie, rente, arbeidsmarkt, kapitaalstromen) én voor structurele trends zoals automatisering.